لَآياتٍ لَقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » . « 1 » « و از دست‌آورده‌هاى خرماها و انگورها مست‌كننده و روزى نيكو مىگيريد . . . » در اين آيه آب انگور ثُلثان نشده كه مستى ندارد ، رزقِ حَسَن ناميده شده و طبعاً حلال است ، ولى مست‌كننده‌ى دست آورده‌ى انگور و خرما در برابر رِزْقاً حَسَناً روزىِ بد خوانده شده كه طبعاً حرام مىباشد . و دليلى از كتاب و سنت بر نجاست شراب هم نداريم . و « رجس من عمل‌الشيطان » هم تنها نجاست عملى را درباره‌ى شراب و قمار و . . . ثابت كرده و نه نجاست جسمى را . مسأله‌ى 16 : نماز - صلاة كه از « صِلاء » به معنى گيرانه است ، خود گيرانه‌ى نور ميان بنده و خداست ، و هيچ‌گاه ، مگر در حالتِ بىهوشى مطلق ، يا حيض و نفاس ، ترك‌شدنى نيست ، و تنها از كيفيّتش در صورتى كم مىشود كه خوف و اضطرارى پيش آيد ، چنان‌كه در نماز جماعت در حالتِ نبرد با دشمن براى پيمبر بزرگوار پيش آمد ، كه تكميل ركعات جماعتى پىآمدِ هجومى غافلگيرانه داشته : « وَإذا ضَرَبْتُمْ فىالْأرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكَمْ جُناحٌ أنْ تَقْصُرُوا مِن‌َالصَّلاةِ إن خِفْتُمْ أنْ يَفْتِنَكُم‌ُالَّذينَ كَفَرُوا . . . » « 2 » و اين « فَلَيْسَ عَلَيْكَمْ جُناحٌ » كه « گناهى نيست » در برابر گمان مسلمانانى است كه حتى در حالت خوف جانى از دشمن ، كم كردن از كيفيّتِ نماز را گناه مىپنداشتند ، بنابراين نماز قصر ويژه‌ى چنان حالتى است كه اتمام كيفيّتش ترس جانى و . . . داشته و يا كمتر ، كه حرجى باشد . و بالاخره در صورتى كه نگهداشتن يكى از نواميس پنجگانه‌ى : دين ، جان ، عقل ، عرض و يا مال لازمه‌اش كاستنِ كيفيّتى از نماز باشد جايز و

--> ( 1 ) - سوره‌ى نحل ، آيه‌ى 67 . ( 2 ) - سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 101 .